Wieś utracona

15. 07. 15
Odsłony: 1408
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Urodziłem się w Wieluniu - kiedyś małym, rolniczym miasteczku.
Autentyczność moich fotografii wywodzi się z dzieciństwa, emocji i zabaw związanych z sezonowymi pracami rolniczymi wokół mojego domu, które dzisiaj nazywam scenami romantycznymi. Te romantyczne nastroje wysysa się z mlekiem matki, z książek, z rozmów w domu i zachowuje w pamięci jako „małe ojczyzny".
Czasem wydaje mi się, że w obecnym świecie nie ma już typu wrażliwości estetycznej, jaką w XIX i początkach XX wieku przedstawiali polscy malarze romantyczni.
Właśnie dlatego w moich fotografiach przedstawiam wieś romantyczną, wieś utraconą. Moje fotografie są transformacją wynikającą z przeżyć, przemyśleń i emocji, a światło, cień, kolor i sposób widzenia są zasadniczymi elementami tej fotografii.
Cień - używam go do uwypuklenia bryły. Ten renesansowy sposób widzenia polega na plastycznym oświetleniu.
Kolor - w moich fotografiach stosuję przygaszoną i stłumioną kolorystykę.
Akomodacyjny sposób widzenia - wykorzystuję, by ostro i wyraźnie zaznaczyć ten plan, na który chcę nastawić oko oglądającego, a wszystko inne w obrazie uważam za peryferyjne.
Wydobywając różnicę między tym co widzę a tym co czuję, przedstawiam moje doznania, bowiem ukazywanie podobieństwa i kopiowanie natury uważam za profanację sztuki.
Do dzisiaj pozostało we mnie coś z tych „małych ojczyzn", a może w mojej fotografii także.

Waldemar Grzelak
Maj 2015 r.